Inleiding

In Nederland is de procedure voor het adopteren van een buitenlands kind goed en uitgebreid bij de wet geregeld. Het gevolg daarvan is wel dat het een verhaal is van lange adem. Na dat je besloten hebt om een procedure op te starten moet je de volgende stappen doorlopen:

Aanvragen BKA-nummer (Buitenlands Kind ter Adoptie) bij justitie
Volgen van de 6 verplichte VIA voorlichtingsbijeenkomsten
Gezinsonderzoek door de Raad van Kinderbescherming
Beginseltoestemming (goedkeuring) krijgen van justitie
Inschrijven bij een adoptiestichting
Verzamelen alle benodigde documenten
Legaliseren van die documenten
Opsturen dossier naar de adoptiestichting / land van herkomst
Wachten op een voorstel
Afreizen naar Sri Lanka

Hieronder staat een overzicht van onze procedure. Door regelmatig betreffende instanties te bellen en continu overal achter aan te zitten is de tijd tussen de aanvraag van het BKA nummer en het versturen van de documenten naar Sri Lanka relatief kort gebleven (ruim 2 jaar).

aanvraag BKA-nr

2 dagen nadat we de aanvraag op de post hadden gedaan, kregen we op 26 mei 2003 we ons BKA-nr van het Ministerie van Justitie.

Via voorlichting

Begin september 2004 kregen we de acceptgiro voor de VIA voorlichting in de bus. Nog nooit zijn we zo blij geweest met een rekening. We maken het bedrag dezelfde dag nog over. In de brief staat dat we zijn ingepland voor febr. - april 2005.
Een paar weken later krijgen we een brief met de vraag of we op een lijst voor mogelijk snellere instroom willen staan. Als er kandidaten voor de eerst volgende cursus afvallen dan kunnen wij misschien hun plaats innemen, afhankelijk van waar de cursus wordt gegeven en wie zich het snelst aanmeldt. Dit willen we natuurlijk graag. Na een telefoontje aan de Stichting Adoptievoorzieningen krijgen we zelfs het handboek alvast opgestuurd zodat we ons vast een beetje kunnen inlezen. En ja hoor, begin oktober krijgen we de uitnodiging voor de voorlichtingsbijeenkomsten van november 2004 t/m januari 2005 in Tilburg. De voorlichting wordt gegeven in restaurant "Boerke Mutsaers".

De 6 voorlichtingsdagen hadden de volgende onderwerpen:

Introductie VIA en kennismaking. Ook lieten ze een video zien over afstandmoeders in Colombia.
De achtergrond van het adoptiekind en een ervaren adoptieouder vertelt zijn verhaal.
Hechting; de band tussen ouder en kind.
Scheiding en rouwproces.
Identiteitsontwikkeling van kinderen; opgroeiende adoptiekinderen.
Wensen en grenzen, vergunninghouders informatie en nazorg. Ook werd er deze laatste keer een rollenspel gedaan waarbij je een voorstel voor een kindje kreeg dat bijv. qua leeftijd of handicaps buiten de grenzen lag die je zelf had aangegeven. Belangrijk was hoe je hier mee omging.

Wij hebben de voorlichting heel waardevol gevonden, de groep was heel open en de cursusleiders vonden we ook heel positief.

Onderzoek Raad van Kinderbescherming en de beginseltoestemming

Om beginseltoestemming voor het adopteren van een buitenlands kind te krijgen, moet je na het volgen van voorlichting een medische keuring laten doen en de Raad voor Kinderbescherming gaat na of je geen strafblad hebt. Daarna krijg je een gezinsonderzoek. Bij ons waren het 3 gesprekken en je levensverhaal op papier zetten. Het 3e gesprek mochten we het concept rapport dat over ons was gemaakt lezen. Het rapport wordt door het ministerie van Justitie verstuurd naar de bemiddelingsorganisatie die je hebt opgegeven. De beginseltoestemming viel bij ons 3 juni 2005 thuis op de mat!! Deze mijlpaal hebben we gevierd door lekker uit eten te gaan.

Intake bij st. Kind en Toekomst

Een week voordat we de beginseltoestemming in huis hadden namen we al contact op met de stichting Kind en Toekomst. Tot onze grote schrik hoorden we toen dat de wachtlijst net gesloten was en het misschien wel vele maanden kon duren voordat er weer plaats kwam op de wachtlijst. Gelukkig bleek er een paar dagen later toch nog plaats op de lijst te zijn en als ons rapport snel binnen zou komen wilden ze ons alsnog op de lijst plaatsen En ons rapport was snel binnen; 3 dagen later!

Een week later, tijdens het intakegesprek vertelt Janneke wat over Sri Lanka en de achtergrond van de kinderen, ze vraagt wat onze verwachtingen zijn en vertelt hoe de procedure verder gaat verlopen. Na 20 minuten staan we weer buiten. We kunnen beginnen met het verzamelen van de documenten die nodig zijn voor adoptie naar Srilankaans recht.

Voor een overzicht van alle benodigde documenten kun je kijken onder het kopje 'documenten'.

Legalisatie documenten in Den Haag

Na ongeveer 1,5 maand hebben we alle documenten bij elkaar. Dit is vrij snel maar een aantal documenten hadden we voor de intake al verzameld. Vrijdag 22 juli zijn we na de Notaris en naar de arrondissements rechtbank in Middelburg geweest om de handtekening van onze werkgevers en van de huisarts te laten legaliseren. Op maandagochtend 25 juli rijden we heel vroeg naar Den Haag. We treffen het, het is bouwvak en erg rustig op de weg. Om klokslag 9.00 uur zijn we er. Bij het Min. van Justitie gaat alles heel vlot. Maar bij het Min. van Buitenlandse zaken willen ze het overzichtje van de stichting met de handtekening van Bertie Treur niet legaliseren. Die moet eerst door de Kamer van Koophandel en een notaris worden gelegaliseerd zeggen ze. Als dit zo is lukt het niet om vandaag alle documenten te legaliseren en moeten we nog een dag naar Den Haag. Zelf hebben we het idee dat dat niet klopt en proberen daarom direct de stichting te bellen. Helaas.. we krijgen het antwoordapparaat. Ze zijn net deze week niet bereikbaar door de vakanties. Gelukkig hebben we het telefoonnummer van vrienden bij ons die net een paar weken terug hun papieren voor Sri Lanka hebben laten legaliseren. En inderdaad, zij hadden hetzelfde probleem. Van hun kregen we te horen dat we direct terug moesten naar het min. van Justitie, en dat ze daar de handtekening van Bertie in hun computer hadden staan. Gelukkig was dat ook zo en kregen we de gewenste stempels. Na ook nog de laatste stempels van het min. van buitenlandse zaken te hebben gekregen hebben we het complete dossier 6 keer gekopieerd en naar Kind en Toekomst opgestuurd.

Opsturen dossier

2 dagen later, 27 juli kregen we al bericht van de stichting dat het hele dossier was opgestuurd naar Sri Lanka. We zijn nu, zoals dat mooi heet, adoptiezwanger. Vanaf nu kunnen we niets meer doen dan wachten tot de telefoon gaat en ze ons vertellen dat we een zoontje of een dochtertje hebben. Dat kan anderhalf jaar duren, maar net zo goed een half jaar! Vanaf het moment dat we het horen duurt het ca. 2 weken en dan zijn we vertrokken naar Sri Lanka.

Voorbereidingen

In de tussentijd zijn we bezig de kinderkamer in te richten en de rest van ons huis kindervriendelijk te maken. Dit is natuurlijk erg leuk om te doen en het maakt het allemaal wat realistischer dat er straks echt zo'n klein krummeltje in ons huis komt. Wat we ook doen is goed meevolgen wie er een voorstel krijgt en naar Sri Lanka af mag reizen. Behalve dat we het erg leuk vinden om deze stellen te volgen en hun ervaringen te horen betekent het ook dat wij weer een eindje opschuiven op de wachtlijst en het allemaal weer wat dichterbij komt.